In 2019 vertelde mijn moeder over de wandeltochten naar Santiago de Compostella en er was iets in mij dat zei: JA dit wil ik gaan doen!

In september 2019 was het zover. In 2,5 week liep ik 400 km en mijn leven werd super simpel: opstaan, eten, wandelen, douchen en slapen. Ik bracht veel tijd in de natuur en met mijn eigen gedachten door.

Tijdens een van de wandelingen werd mij glashelder: ''Ik ben zelf degene die iedere dag dit verhaal keer op keer tegen zichzelf verteld''.

Wat me toen voor het eerst in mijn leven ook heel duidelijk werd is dat ik ook de enige ben die de sleutel in handen heeft om een andere keuze te maken en dat ik daar zelf verantwoordelijk voor ben.

Dit was het moment waarop mijn leven stapje voor stapje veranderde en ik weer meer regie en autonomie ging ervaren.

Dit toegenomen gevoel van regie en autonomie leidde onder andere tot het maken van keuzes die kloppend waren voor mij in plaats van hoe ik dacht het leven te moeten leven.

Omdat ik het belangrijk vind dat er naar de mens al geheel gekeken wordt en niet enkel naar de klachten, heb ik besloten om een mijn eigen praktijk te starten en mijn baan als psycholoog in de reguliere zorg op de zeggen. Daarnaast wilde ik voelen en ervaren dat ik de tijd had om aanwezig te kunnen zijn bij het proces van de ander.

De afgelopen jaren heb ik in mijn werk als psycholoog gezien dat de focus veelal lag op gedachten, gedrag en het cognitief begrijpen van klachten. Ik heb daarin ervaren dat alleen in dialoog zijn en enkel het cognitief begrijpen van klachten niet voldoende is om daadwerkelijk patronen te doorbreken.

Het lichaam wil daar in meedoen, tot de kern komen, het wil voelen, ervaren, afreageren en expressie geven aan dat wat er al zolang ligt opgeslagen in jou.